Deze pagina is vertaald uit het Turkse origineel. Medisch is de Turkse versie de geldende tekst. Lees het Turkse origineel

Overzicht

Een liesbreuk is het naar buiten komen van vetweefsel of een deel van de darm uit de buik, via een zwakke plek in de buikwand, naar de liesstreek. Ze wordt meestal opgemerkt als een zwelling die duidelijker wordt bij het rechtstaan, hoesten of persen.

Breuken in de liesstreek worden in twee hoofdgroepen ingedeeld:

Inguinale hernia: ontstaat via het lieskanaal en komt vooral bij mannen vaker voor.
Femorale hernia (dijbreuk): ontstaat via het kanaal dat lager ligt dan de liesband. Ze komt minder vaak voor, maar is bij vrouwen relatief vaker en heeft een groter risico op beklemming.

Een liesbreuk kan op elke leeftijd voorkomen. Hoewel ze bij mannen vaker voorkomt, kan ze ook bij vrouwen ontstaan.

De breukopening in de buikwand sluit niet door geneesmiddelen, oefeningen of een breukband. Een blijvend anatomisch herstel is alleen met een operatie mogelijk. Toch hoeft niet elke liesbreuk meteen bij de diagnose te worden geopereerd. De beslissing over de noodzaak en het tijdstip van de operatie wordt genomen op basis van de huidige klachten en de klinische toestand van de patiënt, afgestemd op de patiënt [1,2].

De meeste liesbreuken vormen geen spoedgeval. Als de inhoud van de breuk echter klem komt te zitten en niet meer in de buik kan terugkeren, kan er een “incarceratie” ontstaan, en als de bloedtoevoer van de beklemde darm verstoord raakt, een “strangulatie”. Strangulatie (afknelling) is een ernstige toestand die een dringende operatie vereist.

Symptomen en oorzaken

Welke symptomen veroorzaakt een liesbreuk?

Het meest voorkomende symptoom is een zwelling in de lies. Deze zwelling:

Kan duidelijker worden bij het rechtstaan.
Kan groter worden bij hoesten, persen of zwaar tillen.
Kan kleiner worden of volledig verdwijnen bij het liggen.
Kan bij sommige patiënten met de hand voorzichtig worden teruggeduwd.
Kan zich bij mannen uitbreiden naar het scrotum (balzak).

De zwelling kan gepaard gaan met de volgende klachten:

Pijn in de lies
Een branderig of stekend gevoel
Een gevoel van zwaarte en druk
Ongemak dat toeneemt bij lang rechtstaan
Pijn tijdens inspanning
Een zeurende pijn die toeneemt bij hoesten of persen
Bij mannen ongemak dat uitstraalt naar de omgeving van de teelbal

Kleine breuken kunnen zich soms alleen met pijn uiten, zonder zwelling. Toch is niet elke liespijn het gevolg van een breuk.

Waarom ontstaat een liesbreuk?

Bij het ontstaan van een liesbreuk spelen de structuur van de weefsels van de buikwand en de natuurlijke openingen in het lieskanaal een belangrijke rol. Bij sommige mensen kan er een aangeboren aanleg zijn; andere breuken ontstaan door het zwakker worden van het bindweefsel met de leeftijd.

De factoren die het risico kunnen verhogen of ertoe kunnen bijdragen dat een bestaande breuk duidelijker wordt, zijn:

Het mannelijk geslacht
Een hogere leeftijd
Liesbreuken in de familie
Ziekten die de structuur van het bindweefsel beïnvloeden
Roken
Chronisch hoesten
Langdurige constipatie en persen
Moeite bij het plassen
Een eerdere breukoperatie aan de andere lies
Bepaalde buik- en prostaatoperaties
Zwaar lichamelijk werk

Zwaar tillen veroorzaakt op zich niet altijd een breuk. Als er echter al een zwakke plek of een kleine breuk in de buikwand is, kan het ertoe leiden dat de zwelling en de klachten duidelijker worden.

Welke symptomen treden op als de breuk beklemd raakt?

Spoed: 112

De volgende symptomen kunnen erop wijzen dat de breuk beklemd of afgekneld is:

Een plotse vergroting of verharding van de zwelling
Een zwelling die vroeger kon worden teruggeduwd en nu niet meer verdwijnt
Hevige pijn die steeds erger wordt en niet overgaat
Roodheid of verkleuring van de huid boven de breuk
Misselijkheid en braken
Een opgezette buik
Geen winden of ontlasting kunnen laten
Koorts en een verslechtering van de algemene toestand

Als deze symptomen aanwezig zijn, moet u naar de spoedgevallendienst gaan zonder te proberen de breuk met kracht terug te duwen.

Hoe wordt de diagnose gesteld?

Volstaat een lichamelijk onderzoek?

Bij de meeste patiënten kan de diagnose liesbreuk met een lichamelijk onderzoek worden gesteld. De arts onderzoekt de liesstreek in staande en liggende houding. Er kan aan de patiënt worden gevraagd te hoesten of te persen om na te gaan of de zwelling verschijnt.

Bij mannen wordt vooral nagegaan of de zwelling zich uitbreidt naar het scrotum, bij vrouwen vooral of het om een femorale hernia kan gaan.

Wanneer is een echografie nodig?

Als bij het onderzoek een duidelijke breuk is vastgesteld, is niet bij elke patiënt een echografie nodig.

Een echografie kan in de volgende situaties worden aangevraagd:

De zwelling is tijdens het onderzoek niet te zien
De breuk kan ondanks liespijn niet duidelijk worden vastgesteld
Een vermoeden van een kleine of diep gelegen breuk
De mogelijkheid van een lymfeklier, een verwijd bloedvat of een andere massa in de lies
Een vermoeden van een femorale hernia bij vrouwen
Een vermoeden van terugkeer na een operatie

Het dynamisch uitvoeren van de echografie, in staande houding en tijdens bewegingen zoals hoesten en persen, kan de diagnostische opbrengst verhogen.

Is een MRI of CT-scan nodig?

Als er ondanks het onderzoek en de echografie nog steeds een vermoeden van een breuk is, kan een dynamische MRI worden gebruikt. Een CT-scan kan vooral nuttig zijn in dringende situaties, wanneer men aan een darmafsluiting of een andere buikziekte denkt.

Dat bij beeldvorming een kleine breuk te zien is, betekent niet dat de liespijn zeker door deze breuk wordt veroorzaakt. Aandoeningen van het heupgewricht, overbelasting van spieren en pezen, zenuwbeklemming, problemen van de urinewegen en lymfeklieren kunnen ook liespijn veroorzaken.

Behandelingsmogelijkheden

Moet elke liesbreuk worden geopereerd?

Bij liesbreuken die symptomen geven, wordt meestal een geplande chirurgische herstelling aanbevolen. Pijn, groei, beperkingen bij dagelijkse activiteiten of moeite om de breuk terug te duwen ondersteunen de beslissing tot operatie.

De behandeling van de breuk kan echter verschillen naargelang het geslacht en de kenmerken van de patiënt.

Bij welke patiënten kan opvolging worden overwogen?

Bij mannelijke patiënten zonder klachten of met zeer lichte klachten, bij wie de dagelijkse activiteiten niet beïnvloed worden en de breuk gemakkelijk teruggaat, kan een aanpak van “afwachten en opvolgen” worden toegepast.

Als voor deze aanpak wordt gekozen, moet aan de patiënt worden uitgelegd:

Dat de breuk na verloop van tijd groter kan worden
Dat er pijn kan ontstaan
Bij welke symptomen hij vroeg een arts moet raadplegen
Wat de tekenen van een dringende beklemming zijn.

Langetermijnstudies tonen aan dat een belangrijk deel van deze mannen na verloop van tijd wordt geopereerd wegens pijn of groei. Bij een opvolging van twaalf jaar onderging ongeveer twee derde van de opgevolgde mannen later alsnog een operatie [3].

Opvolging doet de breuk dus niet genezen; het betekent dat de operatie wordt uitgesteld tot er klachten ontstaan.

Is opvolging geschikt bij vrouwen?

Bij vrouwen die niet zwanger zijn, wordt een langdurige opvolging meestal niet aanbevolen wanneer in de liesstreek een breuk wordt vastgesteld. Bij vrouwen zijn de kans op een femorale hernia en het risico op een dringende beklemming groter dan bij mannen.

Daarom worden bij vrouwen een tijdige geplande operatie en, indien mogelijk, laparo-endoscopische methoden (kijkoperatie) aanbevolen, waarbij de inguinale en de femorale openingen in de liesstreek samen worden beoordeeld [1,2].

Een deel van de zwellingen in de lies die tijdens de zwangerschap ontstaan, is geen echte breuk, maar kan een verwijding van de bloedvaten van de baarmoederband zijn. Bij zwangere vrouwen moet de beslissing over de behandeling worden genomen na een gezamenlijke beoordeling door een gynaecoloog en een chirurg.

Wordt bij een liesbreukoperatie een matje gebruikt?

Tegenwoordig wordt bij het merendeel van de liesbreuken bij volwassenen een spanningsvrije herstelling uitgevoerd met een synthetisch matje, dat wil zeggen een mesh.

Het matje:

Ondersteunt de zwakke plek in de buikwand over een groot oppervlak.
Vermindert de noodzaak om weefsels onder spanning aan elkaar te hechten.
Verlaagt het risico op terugkeer wanneer het met een geschikte techniek wordt gebruikt.

Het type, de grootte en de plaatsingsmethode van het matje worden bepaald op basis van de operatietechniek en de kenmerken van de patiënt.

Het matje is een lichaamsvreemd materiaal en kan in zeldzame gevallen leiden tot infectie, chronische pijn, krimpen of problemen met de omliggende weefsels. Bij een geschikte patiënt en met de juiste techniek zijn de voordelen echter meestal groter dan de risico’s [1,2].

Is een operatie zonder matje mogelijk?

Operaties zonder matje, met de eigen weefsels van de persoon, kunnen bij geselecteerde patiënten worden toegepast. In de actuele richtlijnen is de methode zonder matje met het sterkste bewijs de herstelling volgens Shouldice.

Een herstelling zonder matje kan worden overwogen bij geselecteerde patiënten:

Die geen matje willen
Met geschikte kenmerken van de breuk en de weefsels
Bij wie het gebruik van een matje wegens infectie nadelig kan zijn
Die toegang hebben tot een chirurg met ervaring in deze techniek.

Een operatie zonder matje is niet voor elke patiënt geschikt. De resultaten hangen sterk af van de ervaring van de chirurg op dit gebied [1].

Hoe wordt een open liesbreukoperatie uitgevoerd?

Bij een open herstelling wordt een snede in de liesstreek gemaakt. De breukzak wordt teruggeplaatst in de buik en de zwakke plek wordt meestal met een matje versterkt.

Een van de meest toegepaste open methoden is de herstelling volgens Lichtenstein.

Een open operatie kan de voorkeur krijgen:

Bij sommige eenzijdige breuken
Bij patiënten met een verhoogd risico bij algemene verdoving
Bij grote breuken die tot in het scrotum reiken
Bij patiënten die eerder bepaalde operaties aan de onderbuik hebben ondergaan
In situaties die niet geschikt zijn voor een kijkoperatie.

Bij geschikte patiënten en in ervaren teams kan een open herstelling onder plaatselijke of regionale verdoving worden uitgevoerd.

Hoe wordt een liesbreukoperatie via een kijkoperatie uitgevoerd?

Bij een kijkoperatie wordt de ruimte achter de buikwand via enkele kleine sneetjes bereikt met een camera en fijne chirurgische instrumenten. De inhoud van de breuk wordt teruggeplaatst en de zwakke plek in de liesstreek wordt van binnenuit met een groot matje ondersteund.

Er zijn twee basismethoden van laparo-endoscopische herstelling:

TEP: de herstelling gebeurt in de ruimte tussen de buikwand en het buikvlies, zonder de buikholte binnen te gaan.
TAPP: de buikholte wordt binnengegaan, daarna wordt het buikvlies geopend, wordt de breukzone hersteld en wordt het buikvlies weer gesloten.

Zowel TEP als TAPP zijn in ervaren handen doeltreffend en veilig. Welke methode wordt toegepast, hangt af van de kenmerken van de patiënt en de ervaring van de chirurg [1].

Wat zijn de voordelen van een kijkoperatie?

Minder pijn in de vroege periode
Een snellere terugkeer naar de dagelijkse activiteiten
Een kleiner risico op chronische pijn
De mogelijkheid om beide liezen via dezelfde sneetjes te beoordelen; dit zijn voordelen die een kijkoperatie kan bieden.

Een kijkoperatie kan vooral de voorkeur krijgen:

Bij breuken aan beide kanten
Bij breuken die terugkeren na een eerdere open operatie
Bij liesbreuken bij vrouwen
Bij geschikte patiënten die snel naar het dagelijkse leven willen terugkeren.

Ze vereist echter een algemene verdoving en heeft eigen risico’s, zoals letsel aan organen of bloedvaten in de buik. De resultaten hangen af van de ervaring van de chirurg in laparo-endoscopische breukchirurgie.

Is een robotoperatie nodig?

Een liesbreuk kan ook met een robotgeassisteerde methode worden hersteld. Het basisprincipe van de herstelling lijkt op de TAPP-methode via een kijkoperatie.

Robotchirurgie kan bepaalde technische voordelen bieden, maar is niet nodig voor elke liesbreuk. Het huidige bewijs toont niet aan dat de robotmethode bij standaard liesbreuken zonder complicaties bij elke patiënt een duidelijk voordeel biedt ten opzichte van een ervaren laparoscopische herstelling.

Bij de keuze van de methode zijn de ervaring van de chirurg, de juiste keuze van de patiënt en een veilig herstel belangrijker dan de gebruikte technologie.

Welke methode wordt gekozen bij een teruggekeerde breuk?

Meestal krijgt een methode de voorkeur die buiten het eerder gebruikte operatievlak valt:

Als de breuk eerder via een open voorste benadering werd hersteld, kan bij terugkeer TEP of TAPP worden overwogen.
Als de breuk eerder met TEP of TAPP werd hersteld, kan bij terugkeer de voorkeur worden gegeven aan een open voorste benadering.

Breuken die meer dan eens zijn teruggekeerd of die samengaan met chronische pijn, worden best beoordeeld in ervaren breukcentra [1,2].

Hoe wordt een dringende breukoperatie uitgevoerd?

Als de inhoud van de breuk beklemd is of de bloedtoevoer van de darm verstoord is, is een dringende operatie nodig.

Tijdens de operatie:

Wordt het beklemde weefsel vrijgemaakt.
Wordt de bloedtoevoer van de darm beoordeeld.
Kan een deel van de darm dat niet meer levensvatbaar is, worden verwijderd.
Wordt de breukopening hersteld.

Of er een matje wordt gebruikt, hangt af van de schade aan de darm, infectie en de mate van besmetting van het operatiegebied.

Bijbehorende operatieBreukherstelLees hoe de operatie wordt uitgevoerd en hoe het herstel verloopt →

Herstel en opvolging

Hoelang blijft u in het ziekenhuis?

De meeste liesbreukoperaties zonder complicaties kunnen in dagopname worden uitgevoerd. De patiënt kan dezelfde dag naar huis. Bij een hogere leeftijd, een bijkomende ziekte, een grote breuk of een dringende operatie kan het verblijf in het ziekenhuis langer zijn.

Welke klachten kunnen na de operatie normaal zijn?

In de eerste dagen kunnen de volgende klachten voorkomen:

Pijn op de plaats van de snede
Lichte zwelling
Blauwe plekken
Een gevoel van verharding in de lies
Bij mannen blauwe plekken of zwelling van het scrotum
Een tijdelijke vochtophoping op de plaats van de breuk.

Een vochtophoping op de plaats van de breuk wordt een seroom genoemd. Het kan vooral na grote breuken voorkomen en kan de patiënt het gevoel geven dat de breuk is teruggekeerd. De meeste seromen worden na verloop van tijd vanzelf kleiner; niet elk seroom moet met een naald worden leeggemaakt.

Wanneer kan ik na de operatie wandelen?

De patiënt kan meestal op de dag van de operatie beginnen met wandelen. Vroeg bewegen:

Verlaagt het risico op bloedklonters.
Helpt de darmwerking op gang te brengen.
Versnelt de terugkeer naar het dagelijkse leven.

Trappen lopen, gaan zitten en opstaan en lichte dagelijkse taken kunnen worden uitgevoerd voor zover de pijn het toelaat.

Moet u 4–6 weken wachten voor u zwaar mag tillen?

Er is geen sterk wetenschappelijk bewijs dat een strikt bewegingsverbod van 4–6 weken voor iedereen ondersteunt na een herstelling van een liesbreuk zonder complicaties.

Actuele richtlijnen ondersteunen dat patiënten, voor zover de pijn het toelaat, vroeg terugkeren naar de normale dagelijkse activiteiten [2]. Wandelen en licht werk kunnen meteen worden gestart.

Zwaar tillen en intensieve inspanning moeten geleidelijk worden opgebouwd, afhankelijk van:

De operatiemethode
De grootte van de breuk
De pijn van de patiënt
De lichamelijke belasting van het werk
De beoordeling van de chirurg tijdens de operatie.

Bewegingen die pijn veroorzaken of een duidelijke spanning in de lies geven, mogen niet worden geforceerd. Bij grote, tot in het scrotum reikende, teruggekeerde of dringende breuken kan een langere beperking nodig zijn.

Wanneer kan ik het werk hervatten?

Een zittend beroep of licht werk hervatten is voor de meeste patiënten mogelijk na enkele dagen tot 1–2 weken.

Bij werk waarbij zwaar moet worden getild, kan de termijn langer zijn. Er is geen vaste verplichte termijn om het werk te hervatten; er moet een persoonlijk plan worden opgesteld op basis van de operatiemethode, de mate van pijn en de aard van het werk.

Kan er na de operatie chronische pijn optreden?

Pijn in de eerste weken na de operatie is te verwachten. Pijn die langer dan drie maanden aanhoudt en het dagelijkse leven beïnvloedt, wordt beschouwd als chronische liespijn na een operatie.

Het risico op chronische pijn kan groter zijn:

Bij mensen met hevige pijn vóór de operatie
Bij jonge patiënten
Bij vrouwen
Bij teruggekeerde breuken
Bij mensen met hevige pijn in de vroege periode na de operatie.

Bij een branderig, stekend of verdoofd gevoel of pijn die uitstraalt naar de teelbal en die langer dan drie maanden aanhoudt, is een beoordeling nodig. Bij de behandeling kunnen geneesmiddelen, kinesitherapie, zenuwblokkades en bij geselecteerde patiënten chirurgische mogelijkheden worden gebruikt [1,2].

Bij welke symptomen moet ik een arts raadplegen?

Na de operatie moet u in de volgende situaties contact opnemen met het zorgteam:

Pijn die steeds erger wordt of ondanks pijnstillers niet overgaat
Hoge koorts
Toenemende roodheid of etterige afscheiding op de plaats van de snede
Aanhoudende misselijkheid en braken
Duidelijke zwelling van de buik
Niet kunnen plassen
Snel toenemende zwelling of hevige pijn van de teelbal
Kortademigheid of eenzijdige zwelling van een been

Veelgestelde vragen

Gaat een liesbreuk over zonder operatie?

Nee. De opening in de buikwand sluit niet door geneesmiddelen, oefeningen of een breukband.

Bij sommige mannelijke patiënten zonder klachten of met zeer lichte klachten kan de operatie echter worden uitgesteld en kan opvolging plaatsvinden, nadat de dringende symptomen zijn uitgelegd. Deze aanpak behandelt de breuk niet; hij stelt alleen het tijdstip van de operatie uit.

Wordt een liesbreuk na verloop van tijd groter?

Niet elke breuk groeit even snel. Sommige breuken veranderen jarenlang weinig, terwijl andere na verloop van tijd groter kunnen worden, pijn kunnen veroorzaken of zich naar het scrotum kunnen uitbreiden.

Een groter wordende zwelling, toenemende pijn of een breuk die moeilijker kan worden teruggeduwd, vereisen een nieuwe chirurgische beoordeling.

Mag ik een breukband gebruiken?

Een breukband of breukgordel sluit de opening niet en behandelt de breuk niet. Bij sommige patiënten kan hij tijdelijk verlichting geven, maar bij verkeerd gebruik kan hij huidschade, pijn of beklemming van de breuk veroorzaken.

Bij geselecteerde patiënten die niet kunnen worden geopereerd of die de operatie een bepaalde tijd moeten uitstellen, kan hij op advies van de arts worden gebruikt.

Veroorzaakt zwaar tillen een breuk?

Zwaar tillen veroorzaakt op zich niet bij elke gezonde persoon een breuk. Bij mensen met een structurele zwakte of een kleine breuk in de liesstreek kan het er echter toe leiden dat de zwelling verschijnt en de klachten toenemen.

Een juiste tiltechniek gebruiken en de belasting geleidelijk opbouwen kan nuttig zijn.

Wat betekent het als een breuk afgekneld raakt?

Het beklemd raken van de darm in de breuk en het verstoord raken van de bloedtoevoer wordt afknelling, dat wil zeggen strangulatie, genoemd.

Bij hevige pijn, een harde zwelling die niet teruggaat, misselijkheid, braken en een opgezette buik moet u naar de spoedgevallendienst gaan. In dat geval mag de breuk niet met kracht worden teruggeduwd.

Hoe groot is het risico dat een breuk afgekneld raakt?

Het risico is niet bij elke patiënt hetzelfde. Het type en de grootte van de breuk, of de breuk teruggaat of niet, het geslacht van de patiënt en de klachten beïnvloeden het risico.

Bij mannen zonder of met lichte symptomen is het risico op een dringende beklemming klein, zodat opvolging kan worden overwogen. Bij femorale hernia’s en bij vrouwen is het risico op beklemming groter, zodat de voorkeur wordt gegeven aan een tijdige herstelling.

Is een open operatie of een kijkoperatie beter?

Er is niet één beste methode voor elke patiënt.

Een kijkoperatie kan voordelen bieden bij een breuk aan beide kanten, bij een breuk die terugkeert na een open operatie, bij vrouwen en bij geschikte patiënten die vroeg hun activiteiten willen hervatten.

Een open operatie kan de voorkeur krijgen bij sommige eenzijdige breuken, wanneer plaatselijke verdoving nodig is, bij grote breuken tot in het scrotum of bij patiënten die niet geschikt zijn voor een kijkoperatie.

Een van de belangrijkste factoren die het resultaat bepalen, is de ervaring van de chirurg met de gekozen methode.

Wat is het verschil tussen TEP en TAPP?

Beide methoden zijn kijkoperaties en het matje wordt achter de liesstreek geplaatst.

Bij de TEP-methode wordt de buikholte niet binnengegaan. Bij de TAPP-methode wordt na het binnengaan van de buikholte het buikvlies geopend, wordt de herstelling uitgevoerd en wordt het buikvlies daarna weer gesloten.

Wanneer ze door ervaren chirurgen worden uitgevoerd, zijn de resultaten van beide methoden vergelijkbaar. De keuze wordt gemaakt op basis van de kenmerken van de patiënt en de ervaring van de chirurg.

Blijft het matje in het lichaam?

Ja. Het gebruikte synthetische matje blijft meestal blijvend in het lichaam en groeit na verloop van tijd samen met de omliggende weefsels.

Het merendeel van de patiënten voelt het matje niet. In zeldzame gevallen kunnen een infectie, chronische pijn of het gevoel van een vreemd voorwerp ontstaan.

Veroorzaakt het matje kanker?

Er is geen betrouwbaar wetenschappelijk bewijs dat de synthetische matjes die geschikt zijn voor medisch gebruik en bij de herstelling van een liesbreuk worden gebruikt, kanker veroorzaken.

De mogelijke voordelen en risico’s van het gebruik van een matje moeten vóór de operatie aan de patiënt worden uitgelegd.

Kan ik zonder matje worden geopereerd?

Bij geschikte patiënten kunnen methoden zonder matje, zoals Shouldice, worden toegepast door chirurgen met ervaring op dit gebied. Een herstelling zonder matje is echter niet voor elke breuk geschikt.

Het type en de grootte van de breuk, de structuur van de weefsels en het risico op terugkeer moeten samen worden beoordeeld.

Komt de breuk na de operatie terug?

Bij geen enkele methode is het risico op terugkeer nul. Bij moderne herstellingen met een matje en in ervaren handen is het risico meestal klein.

Het risico op terugkeer kan worden beïnvloed door:

De chirurgische techniek en ervaring
Een grote of teruggekeerde breuk
Roken
Chronisch hoesten
Een wondinfectie
De kenmerken van het bindweefsel.

Wanneer kan ik na de operatie weer seksueel contact hebben?

Na een operatie zonder complicaties kunt u seksueel contact hervatten voor zover de pijn het toelaat. Hiervoor is er geen verplichte wachttijd die voor iedereen geldt.

Bij pijn of een duidelijke spanning in de lies kan het beter zijn nog enkele dagen te wachten.

Veroorzaakt een liesbreukoperatie onvruchtbaarheid bij mannen?

Na een eenzijdige en probleemloze liesbreukoperatie is onvruchtbaarheid uiterst zeldzaam.

Schade aan de zaadleider of de bloedvaten van de teelbal is een theoretisch risico, vooral bij operaties aan beide kanten en bij herhaalde operaties. Patiënten die eerder een liesoperatie hebben ondergaan of die zich specifiek zorgen maken over het krijgen van kinderen, bespreken dit best vóór de operatie met hun arts.

Wanneer kan ik na de operatie weer met de auto rijden?

De patiënt kan weer met de auto beginnen te rijden:

Als hij of zij geen sterke pijnstillers gebruikt
Als hij of zij comfortabel kan zitten
Als hij of zij pijnvrij plots kan remmen
Als er geen aandoening is die de aandacht en de bewegingen beïnvloedt. Bij de meeste patiënten varieert deze termijn van enkele dagen tot een week.

Wetenschappelijke bronnen

Stabilini C, van Veenendaal N, Aasvang E, et al. Update of the International HerniaSurge Guidelines for Groin Hernia Management. BJS Open. 2023;7(5):zrad080. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10588975/
The HerniaSurge Group. International Guidelines for Groin Hernia Management. Hernia. 2018;22:1–165. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC5809582/
Van den Dop LM, Sneiders D, Kleinrensink GJ, et al. Twelve-Year Outcomes of Watchful Waiting Versus Surgery of Mildly Symptomatic or Asymptomatic Inguinal Hernia in Men Aged 50 Years and Older: A Randomised Controlled Trial. eClinicalMedicine. 2023;65:102292. https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC10626166/
Yeow M, Aiolfi A, Lomanto D, et al. Watchful Waiting to Surgery in Men with Mildly Symptomatic or Asymptomatic Inguinal Hernia: Individual Participant Data Meta-analysis of Long-term Follow-up of Randomised Controlled Trials. Hernia. 2024;28:1909–1914. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/39046678/

Belangrijke informatie: deze pagina dient voor algemene informatie. De informatie op deze pagina vervangt geen onderzoek en geen persoonlijke chirurgische beoordeling. De beslissing over opvolging of een operatie moet door arts en patiënt samen worden genomen, waarbij het geslacht van de patiënt, de klachten, het type breuk en de algemene gezondheidstoestand samen worden beoordeeld.